Strona główna

O rasie

Historia rasy

Wzorzec  rasy


Jak działa hodowla

Nasze psy

Galeria

Filmiki

Szczeniaki
 

Planowane mioty

Ciekawostki

Wystawy

Przyjazne linki


Kontakt


 

 

WZORZEC RASY

 CHARAKTERYSTYKA PRAWIDŁOWEGO WYGLĄDU TOSAINU


(Standard rasy na podstawie Międzynarodowej Federacji Kynologicznej)

Czaszka - szeroka, obszerna
 

Oczy - raczej małe, ciemno brązowe o dostojnym wyrazie
 

Nos - duży, czarny
 

Pysk - dość długi, prosty most nosowy
 

Szczęki - górne i dolne szczęki silne
 

Zęby - silne i bardzo ostre
 

Klatka piersiowa - szeroka i głęboka. Żebra umiarkowanie wygięte
 

Uszy - dość małe, cienkie, osadzone wysoko, zwisające blisko policzków
 

Kark - umięśniony z fałdami skóry
 

Ogon - gruby od góry zwężający się ku dołowi
 

Brzuch - dobrze zarysowany
 

Sierść - krótka, gęsta
 

Mięśnie - bardzo dobrze umięśniony
 

Łapy - poduszki grube i elastyczne. Pazury twarde, raczej czarnego koloru.
 

Rozmiar - minimalna wysokość: samica - 55cm; samiec - 60 cm

 

Japońska Tosa to silny i umięśniony pies o lojalnym i opiekuńczym

 

usposobieniu. Jest doskonałym psem stróżującym oraz dobrym

 

(jak na swoje gabaryty) atletą. Te cechy charakteru, które czynią Tosę

 

świetnym psem bojowym sprawiają, że jest on również bardzo

 

dobrym psem pracującym i świetnie broni "swojego"

                                       
 

 
WYGLĄD ZEWNĘTRZNY

Ponieważ Tosa to mastiff nie

 

powinien być drobnej budowy. Na

 

jego dużej, szerokiej głowie znajdują

 

się liczne fałdy skóry, które staja się

 

bardziej wydatne gdy pies jest czymś

 

zaciekawiony bądź zaniepokojony.

Jak bywa u większości ras głowa

 

samicy nie jest tak duża jak głowa psa

 

dlatego też odróżnienie płci nie

 

powinno stanowić problemu.



 

 

 

 

 



 

Tosa posiada bardzo silne szczęki z zębami ostrymi jak nóż. W ciemnych

 

oczach (czasem jaśniejsze w wieku szczenięcym) możemy zauważyć

 

wyraz dostojeństwa i lojalności. Ciemne obwódki wokół oczu

 

zapobiegają dostawaniu się promieni słonecznych do oczu psa.
 

Ze względu na zwisające, grube, czarne wargi Tosa za młodu jest

 

często mylona z psem gończym (rasa gończą) lecz gdy osiąga dorosłość nikt

 

nie powinien popełniać tego błędu.

 

Pysk Tosa może być w tym samym kolorze co reszta umaszczenia

 

lub może być czarny jak nos.

Uszy mają kształt litery "v" i opadają luźno przy policzkach. Sierść na

 

uszach jest najdelikatniejsza.

Inną cechą, wyglądu zewnętrznego wyróżniająca tą rasę z pośród innych

 

jest podgardle.

 

I znów samce mają je bardziej wydatne niż samice. Bardziej przypomina

 

ono podgardle

 

doga de bordeoux niż mastiffa neapolitańskiego,

Sierść jest gęsta i krótka o wielu stopniach szorstkości. Może mieć wiele

 

odcieni rudości,

 

brązu aż do czarnego.

 

 

ODSTĘPSTWA OD IDEALNEJ SYLWETKI

Zbyt długie ciało, zbyt nisko


osadzone na łapach, słaby tył

 

 


Przednie ramiona zbyt wysunięte ku

 

górze, zbyt wysoki w kłębie, zbyt

 

prosta sylwetka

 

 


Łapy źle wyprofilowane na zewnątrz,

 

ramiona przednie zbyt wysoko, tył

 

zbytnio podniesiony

Nisko na nogach, zbyt mało
 

zarysowana dolna linia ciała

 

 


Zdjęcia pochodzą z książki "A Kennel Club Book - Japanese Tosa"
 

copyright by www.angel-design.com.pl